Ebeveynleri "ödev polisi" rolünden çıkarıp "destekleyen rehber" rolüne geçirecek 3 bilimsel adım bulunuyor.

“Kafası çalışıyor, istese yapar biliyorum. Ama masaya oturtmak tam bir mesele.”

"Hocam, iPad’i elinden alamıyorum. Merak ettiği tek şey oyunlar." "Soru sormuyor, araştırmıyor, biz söylemezsek hiçbir şey yapmıyor." "Bizimki eline hiç kitap almıyor, zorla okutuyorum." "Bir hevesle kursa yazdırdık, iki hafta sonra 'sıkıldım' deyip bıraktı." “Neden başka çocuklar saatlerce odaklanıp bir şeyler üretirken, o 5 dakikada her şeyden hevesini alıyor?” "Odasında kodlama setinden tutun mikroskoba kadar her şey var ama dönüp yüzlerine bakmıyor. Varsa yoksa ekran..."

Lif/antioksidandan zengin MIND diyetine uyan okul çağı çocukları dikkat testlerinde daha yüksek doğruluk gösteriyor.

Çocuğum iyi beslensin, iyi uyusun, hareket etsin.” Bunu istiyoruz çünkü doğru olan bu.

Çocuklarda yoğun duygu krizleri sebebi.

Ebeveyn çocuğa yol gösterdiğini sanır; çocuk ise kendi hayatının direksiyonuna el konduğunu hisseder. Nasihat krizi, bu iki deneyimin birbirini duymadığı yerde başlar.

47 açık sekme

Holdeki Spor Çantası Yüzey Üç haftadır antrenman çantası holde, dolabın önünde duruyor. İçinde temiz bir tişört, bir havlu, bir su şişesi… Her sabah gözün ilişiyor. Çocukların okul çantasını alıp kapıdan çıkıyorsun; akşam eve dönünce çanta hâlâ aynı yerde. Bir gün eşin “Bunu kaldırayım mı, yer kaplıyor” deyince otomatik cevap ağzından çıkıyor: “Yok, dursun. Bu hafta başlıyorum.” Fermuar üç haftadır açılmadı. Buzdağı Çantayı kaldırmak, sadece bir eşyayı yerinden oynatmak değil

Bir tarafta "hızlı müdahaleler", diğer tarafta ise gelişmesi kaplumbağa hızıyla ilerleyen ama uzun vadede hayatımızı kurtaracak olan "öz disiplin".

Antik bir Yunan mekanizması ve sabah kahvesi arasındaki bağ. Biri kırılırsa, tüm dünya durabilir.

Tetikleyiciler davranışı icat etmez; sadece içeride birikmiş bir eğilimi serbest bırakır. Gerçek ustalık, her şeyi otomatiğe bağlamak değil, bu görünmez sözleşmeleri fark edip gücü yalnızca en kritik anlar için saklamaktır.

Gerçekten işe yarıyor mu?

Beynin işlediği 11 milyon bitten sadece 40'ı kontrolünüzde. Geri kalanı için çevrenizi tasarlayın.

Steve Jobs'in her gün aynı siyah balıkçı yaka giymesinden Mark Zuckerberg'in gri tişörtlerine kadar popüler kültür bu fikre bayıldı.

Hayır, ihtiyaç duyulan şey daha fazla irade gücü değil.

Çok sık göz ardı edilen bir gerçek, öz-disiplin ve öz-farkındalık arasındaki o ince çizgi

İşaret: Eylemi tetikleyen küçük bir ipucu. Rutin: Eylemin kendisi. Ödül: Beyindeki dopamin salınımı (başarma hissi).

Çocuğunuza yeni bir alışkanlık kazandırmaya çalışırken sürekli direnişle mi karşılaşıyorsunuz? Belki de sorun çocuğunuzun "inatçı" olması değil, yanlış strateji kullanıyor olmanızdır.

Çocuğun potansiyelini bir duvar gibi sınırlayan en büyük engeli masaya yatırıyoruz: Yanlış inanç sistemi.